Dünya haritasını elinize alıp baktığınızda birçok yer göreceksiniz;gerek okyanuslar,gerekse kıtaların konumunu pek de garip karşılamayacaksınız.Jeolojik dönemleri bilmeniz de gerekmiyor.Kafanızı yormayın;yalnızca birkaç saniyeliğine haritaya bakın yeter.Orada bir yer göreceksiniz.Orası kadim kavimlerin yaşadığı kadim toprak;Anadolu.Bir cenine benzer bu topraklar.Nasıl ki ana karnındaki bir cenin amniyon sıvısı ile korunur,beslenir;Anadolu da Karadeniz,Ege ve Akdeniz tarafından korunur ve beslenir.Chomsky‘nin teorisindeki(Doğa ve Dil Üzerine) Marslı Dünya’ya yerleşmek istese;kuvvetle muhtemel Anadolu’yu seçerdi.Bu topraklar bir ağaç kökünden başlayarak insanın ruhuna hitab eder.O’nu sever,korur,kollar.Bu topraklar insanı sever,insanlar da bu toprakları sever.Hatta öyle çok sever ki bazen kan döker toprağa;kurban niyetine!Toprağa düşen kan ile bir süre sonra kendi fani bedeni de buluşur.Kanlar birbirine karışır.
Çok yaşlıdır bu toprak;nice kavimler,uygarlıklar,nice savaşlar,yiğitler,nice dinler gördü tozlu gözleriyle.Felsefe de bu toprağın bağrında yeşerdi,sulandı ve kök saldı cümle aleme.İnsan beşerliğinden sıyrılırken,dönüşen yaratığın düşünce sistemi de burada olgunlaştı.Toprak,analığını fazlasıyla gösterdi insana.O görevlendirilmişti.Görevini ifa etti ve sustu.Şimdi insan konuşur oldu.İnsan çok konuşur oldu.İnsan konuşmakla da yetinmedi;insan,konuştuğunu tartışır oldu.O da yetmedi;insan,tartıştığını dayatır oldu,dayatmasında ısrar etti.Yazık oldu.
Toprak ana:”Ben hepinizim” diye bağırsın dursun kim takar?Şahlar,padişahlar,krallar,imparatorlar tükenmek bilmedi..Herkes biraz kral oldu;konu toprak olunca..İnsan kendi varlığını anlamaya ve anlamlandırmaya gayret etmek yerine,ötekini tehdit etmeyi,hatta yok etmeyi şiar edindi.Kanla,nefretle,hırsla beslediği canavar;günü geldi aile oldu,sonra aşiret,sonra da devlet..Şimdi durdurmaya da mecali yok ya ilginçtir.Neyse!Yakın geçmişten bahsedelim.. Anadolu;üzerinde kumar oynanmış bir masa,titreyen ellerin böldüğü ekmeğe şahit olmuş bir karınca,kurdun kuzuyu kaptığı bir derin orman,Kabillerin Habilleri ölüme sürüklediği bir patika,uykusu bölünen bir bebeğin biçare çığlığıdır.Dertlidir Anadolu.Halinden anlayan olmaz ki dil döksün.Mahzun Anadolu.
Thales’tir,Yunus’tur Anadolu.Thales ki çileli bir insan,düşünen ve sorgulayan,anlamaya çalışan,suya hayran olan;belki de hasret kalan.Yunus ki tevazu sahibi,barış çiçeğinin en dirayetli polenlerinden biri.Ama bak zamanın oynadığı oyuna.İnsan düşünmez olmuş,tevazuyu çoktan vurmuş.Anlamı gömmüş,hırsın güdümüne dönmüş.Herkesin silahında bulunan mermi namlusunda ters dönmüş.Siyasi cepheler sorgulama ve eleştirmeyi çoktan unutmuşlar.İnsan denen varlığın varolma haklarına dil uzatır olmuşlar.Düzen,celladın kurumsallaşmış haline benzemekte artık..İnsanlar gölgelere dönüşmüş çoktan!
Gölgeler kuklacının elinde gölgesiz birer oyuncak olmuş.”cı,cu,çı,çu,ist,izm,li,lu” gibi ekler iliklere zerkedilmiş birer zehre evrilip bütün organlara sirayet etmiş.Tabii sahibini de felç etmiş.Herkes bir diğerine göre cahil,herkes bir diğerine göre katil,herkes bir diğerine göre hırsız,herkes bir diğerine göre hain ilan edilmiş.Adaletin esamesi okunmaz olmuş.Tevazunun kemikleri çoktan çürümüş.Nefessiz 4 dakika,susuz 4 gün,yemeksiz 40 gün hayatta kalabilen insan türü;ötekinin düşüncesine yaşama imkanı tanımamış ve ona 10 saniye dahi tahammül edememiştir.Halbuki hamalın işidir tahammül,hamala kem gözle bakan kibirlenen beşere tahammül ne gerek!!!
Türkiye'de Algı Durumları ve Girdaplaşan Zihinler - 1
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder